Γράφτηκε από την Carol Beaver, Υπέρμαχος της Εκκλησίας, Legacy Coalition
Ο Αύγουστος έχει τις δικές του γιορτές. Μερικές από αυτές είναι μοναδικές, αλλά δεν υπάρχουν σημαντικές γιορτές τον μήνα. Ωστόσο, όταν σκέφτομαι τον Αύγουστο, μου έρχονται αμέσως στο μυαλό οι πανηγύρεις.
Κατά τα τέλη του καλοκαιριού και τις αρχές του φθινοπώρου, σε όλη τη χώρα, κομητείες και πολιτείες γιορτάζουν τον μοναδικό πολιτισμό τους στην «έκθεση». Κάθε πολιτεία διοργανώνει τουλάχιστον μία κρατική έκθεση ή ετήσια κρατική έκθεση κατά τη διάρκεια του έτους.
Στο παρελθόν, κάθε πέντε χρόνια λάμβανε χώρα μια Παγκόσμια Έκθεση, η οποία περιστασιακά φιλοξενούνταν κάπου στις ΗΠΑ.
Πολλές πόλεις διοργανώνουν ειδικές εκθέσεις προς τιμήν κάποιου μέρους της κληρονομιάς τους. Το Νόρθφιλντ της Μινεσότα διοργανώνει κάθε χρόνο τις «Ημέρες Ήττας του Τζέσι Τζέιμς» για να γιορτάσει την αποτροπή της απόπειρας του Τζέσι Τζέιμς να ληστέψει την τοπική τράπεζα. Σε συνδυασμό με αυτή την εκδήλωση, πραγματοποιείται μια έκθεση τεχνών και χειροτεχνίας με κριτές.
Οι πανηγύρεις σε κομητείες και πολιτείες ξεκίνησαν ως γεωργικές εκθέσεις όπου οι αγρότες μπορούσαν να δείξουν την υπερηφάνειά τους για τα ζώα και τις καλλιέργειές τους. Οι εκθέσεις και οι διαγωνισμοί ζώων καθόριζαν τους καλύτερους των καλύτερων.
Ποιο βόδι θα κέρδιζε το Μεγάλο Βραβείο; Ποιανού το πρόβατο είχε το καλύτερο μαλλί; Κάθε ζώο φάρμας, από το παραδοσιακό έως το εξωτικό, είχε την ξεχωριστή του παράσταση και τα καλύτερα βραβεύτηκαν με τις πολυπόθητες μωβ κορδέλες.
Μεγαλώνοντας, περίμενα με ανυπομονησία την Έκθεση της Κομητείας Όλμστεντ. Στην αρχή, το κίνητρο της έκθεσης ήταν το καρναβάλι στη μέση της διαδρομής. Ο ήχος της μέσης της διαδρομής εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον χώρο της έκθεσης καθώς οι κραυγές χαράς από την κορυφή της ρόδας του λούνα παρκ αντηχούσαν στον αέρα.
Φοβόμουν το ύψος της ρόδας, αλλά μετά την πρώτη βόλτα, ήθελα να επιστρέφω ξανά και ξανά. Η μαμά και ο μπαμπάς μου με άφηναν να πάω μερικές βόλτες και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου να κερδίσω σε παιχνίδια δεξιοτήτων, όπως να πετάω σακουλάκια με φασόλια ή βελάκια για να κερδίσω ένα λούτρινο ζωάκι.
Πάντα απογοητευόμουν όταν ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στα εκθέματα σε όλο τον χώρο της έκθεσης. Ο μπαμπάς μου άρεσε να βλέπει όλα τα προϊόντα που έφερναν οι κηπουροί και οι αγρότες, ελπίζοντας να κερδίσει μια πολυπόθητη μωβ κορδέλα. Η μαμά περιεργαζόταν τα εκθέματα οικιακής χρήσης εξετάζοντας το ράψιμο και τη συντήρηση τροφίμων.
Πιθανότατα δεν έμειναν όσο θα ήθελαν, επειδή εγώ ένιωθα ανήσυχος. Πού και πού, δειπνούσαμε και μετά πηγαίναμε στην επίδειξη αυτοκινήτων, συνήθως σε αγώνες ιπποδρομιών, αλλά πού και πού, ο μπαμπάς μου κι εγώ βλέπαμε αγώνες αυτοκινήτων.
Η προσωπική μου εκτίμηση για την έκθεση άλλαξε όταν εντάχθηκα στην 4-H. Η Midway εξακολουθούσε να αποτελεί πόλο έλξης, αλλά έγινα εκθέτης έργων ραπτικής και μαγειρικής.
Μια χρονιά, το απαιτούμενο τρόφιμο ήταν μπισκότα ζάχαρης φτιαγμένα με την επίσημη συνταγή. Δυστυχώς, η καλοκαιρινή μου Βιβλική Κατασκήνωση είχε προγραμματιστεί την εβδομάδα πριν από την έναρξη της έκθεσης και η συνταγή δεν ήταν διαθέσιμη. Τα εκθέματα έπρεπε να είναι έτοιμα την ημέρα που τελείωνε η κατασκήνωση.
Έφτιαξα τη συνταγή της μαμάς μου, αλλά συνειδητοποίησα ότι η γεύση δεν ήταν καλή. Είχα ξεχάσει το αλάτι. Δεν υπήρχε χρόνος να φτιάξω κι άλλο, οπότε έριξα λίγο αλάτι σε κάθε μπισκότο, τα έβαλα στο πιάτο που έπρεπε και τα πήγα στον αρχηγό μου στο 4-H, ο οποίος αργότερα τα παρέλαβε την ημέρα που έπρεπε. Έπειτα, ταξίδεψα για την κατασκήνωση.
Όταν επέστρεψα σπίτι και κατευθύνθηκα στην έκθεση, δεν έσπευσα να δω την κορδέλα μου. Ήλπιζα απλώς να μην ήταν άσπρη, ή ακόμα χειρότερα, καθόλου κορδέλα. Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν είδα δύο μπλε κορδέλες, που σήμαιναν ότι μόνο δύο άλλα πιάτα με μπισκότα κρίθηκαν καλύτερα από τους κριτές.
Οι εκθέσεις πέρασαν σε δεύτερη μοίρα για μερικά χρόνια, και μετά έγινα μητέρα. Πάντα πηγαίναμε στην έκθεση της κομητείας όπου κι αν ζούσαμε. Η κόρη μου λάτρευε επίσης τα παιχνίδια με τα μισά του δρόμου και τα τυχερά παιχνίδια.
Πάνω απ' όλα, όμως, ήταν ενθουσιασμένη που αλληλεπιδρούσε με τα ζώα, μεγάλα και μικρά. Πάντα εξετάζαμε τα εκθέματα των κατοικίδιων ζώων, απολαμβάνοντας και σχολιάζοντας τα χειροτεχνήματα. Επειδή ήταν πανηγύρια της κομητείας, συχνά γνωρίζαμε τους ανθρώπους που εκθέτουν.
Μαλλί της γριάς, κέικ χωνιού, λαδωμένες τηγανητές πατάτες και χάμπουργκερ από ένα φορτηγό τροφίμων συνέχιζαν τις δίκαιες παραδόσεις που είχα μάθει.
Οι επισκέψεις στην έκθεση μειώνονταν και βελτιώνονταν καθώς μεγάλωνε, και εγώ έγινα πιο απασχολημένη. Παντρεύτηκε και μετακόμισε μερικές φορές. Έγινε μητέρα και επισκεπτόταν την πόλη κατά τη διάρκεια της έκθεσης με τις κόρες της.
Ο κύκλος ξεκίνησε από την αρχή και οι παραδόσεις αποκαταστάθηκαν. Η Μίμι και η μαμά παρακολούθησαν δύο κοριτσάκια να χαϊδεύουν τεράστια ζώα και να κρατούν μικροσκοπικά κοτοπουλάκια στα μάγουλά τους. Ανακαλύψαμε ότι τα χωνωτά κέικ ήταν πραγματικά νόστιμα και ότι η μπάντα με τα αρκουδάκια μας έκανε να θέλουμε να χορέψουμε.
Η μυρωδιά των αχυρώνων έγινε το φόντο για τα πιο ευχάριστα μέρη. Τα κορίτσια μάλιστα ανακάλυψαν ότι ήταν εξίσου διασκεδαστικό να είναι με τα ζώα όσο και να είναι στη μέση της διαδρομής, αν και πάντα έπρεπε να προσπαθούμε να κερδίσουμε ένα λούτρινο ζωάκι.
Πήγα στην Παγκόσμια Έκθεση της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του '60. Μία από τις νέες τεχνολογίες που εισήχθησαν εκείνη τη χρονιά ήταν η Βιντεοτηλεφωνία, η οποία επέτρεπε σε χρήστες σε διαφορετικές τοποθεσίες να επικοινωνούν με βίντεο και ήχο σε πραγματικό χρόνο. Χρησιμοποιούσαν ένα βιντεοτηλέφωνο.
Το να οδηγώ το πρωτότυπο του «It's a Small World» και να ακούω αυτό το τραγούδι πριν φτάσει σε όλα τα Disney Worlds είναι μια δυνατή ανάμνηση.
Ας ελπίσουμε ότι αυτές οι αναμνήσεις και τα σχόλια θα σας βρουν απήχηση. Οι ιστορίες μου για τις γενεαλογικές εκθέσεις είναι ξεχωριστές, αλλά έχετε και εσείς ιστορίες, ίσως για το πώς πήγατε στην έκθεση, ή για διακοπές, ή για κάμπινγκ, ή για κατασκηνώσεις γιαγιάδων.
Κάθε επόμενη γενιά προσθέτει νέες αναμνήσεις και, δυστυχώς, χάνει και κάποιες.
Δημιουργήσαμε αναμνήσεις για τρεις γενιές. Οι εγγονές μου θυμούνται στιγμές από την επίσκεψή τους στην έκθεση και γνωρίζουν την ιστορία των ανάλατων μπισκότων.
Ως συνειδητοί Χριστιανοί παππούδες και γιαγιάδες, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τόσες πολλές εμπειρίες για να δεθούμε με τα εγγόνια μας και να δημιουργήσουμε ξεχωριστές αναμνήσεις. Η παρακολούθηση της έκθεσης άνοιξε ευκαιρίες για να μοιραστούμε τη ζωή και τις σχέσεις μας με τις γενιές.
Ακόμα και όταν δεν θυμούνται κάτι, λατρεύουν να ακούν ιστορίες. Οι σχέσεις παρέχουν τη βάση για να μοιραστούμε την πιο σημαντική μας – τη σχέση με τον Ιησού.
