7 καθημερινοί τρόποι για να επενδύσετε στα εγγόνια σας

Γράφτηκε από την Judy Douglass, Συγγραφέα, Blogger και Podcaster

Η παππούδες και οι γιαγιάδες είναι σίγουρα μια από τις αγαπημένες μου περιόδους στη ζωή. Μου αρέσει να είμαι με τα εννέα εγγόνια μου και μου αρέσει που αποτελούν ευθύνη των παιδιών μου. Φεύγω από τον χρόνο που περνάω μαζί τους γεμάτος ενέργεια και εξάντληση. Μου δίνεται η ευκαιρία να ασκώ τη δημιουργικότητά μου και να επιδεικνύω ηρεμία και γαλήνη. Αυτά ανανεώνουν τη νεότητά μου και αποκαλύπτουν πόσο χρονών είμαι.

Τα εγγόνια είναι μια από τις πιο σημαντικές επενδύσεις στη ζωή μου. Έχω περάσει μια ζωή επενδύοντας στη δική μου ζωή — ανακαλύπτοντας και εξελισσόμενος στον άνθρωπο που ο Θεός με δημιούργησε, κάνοντας αυτό για το οποίο με έφτιαξε.

Ομοίως, έχω περάσει δεκαετίες προσπαθώντας να κάνω το ίδιο για τα παιδιά μου. Τώρα μπορώ να συμπαρασταθώ στα παιδιά μου για να συμβάλω στις προσπάθειές τους να κάνουν το ίδιο για τα δικά τους παιδιά.

Το να είσαι παππούς/γιαγιά είναι μια ευθύνη και ευκαιρία διαχείρισης. Ακολουθούν επτά τρόποι με τους οποίους επενδύω στα αγαπημένα μου εγγόνια:

1. Αγκαλιά

Ένα πραγματικό αποκορύφωμα της ζωής μου, για μένα, είναι να κρατάω ένα κοιμισμένο μωρό. Όλες οι άλλες ζωές σταματούν. Αν κάποιος πει, «Μπορώ να την πάρω για σένα;» ή «Θέλεις να φας μεσημεριανό;» ή «Μπορείς να απαντήσεις σε αυτό το τηλεφώνημα;» — η απάντηση είναι πάντα η ίδια. «Όχι ευχαριστώ. Είμαι καλά.»

Πριν από μερικές εβδομάδες, φρόντιζα το (πιθανώς) τελευταίο μου εγγόνι. Έγινε ανήσυχος, του έλειπε η μαμά του. Τον σήκωσα στην αγκαλιά μου, τον αγκάλιασα, του τραγούδησα, του μίλησα απαλά και προσευχήθηκα γι' αυτόν. Αποκοιμήθηκε!! Και για μιάμιση ώρα, ξεκουραζόμουν ευχαριστημένη στον καναπέ, αγκαλιάζοντας το κοιμισμένο μωρό.

2. Ανεση

Η παρηγοριά στα εγγόνια πιθανότατα θα διαρκέσει για το υπόλοιπο της ζωής μου. Ένα μωρό χρειάζεται παρηγοριά όταν πονάει η κοιλιά του. Ένα νήπιο κλαίει όταν φεύγουν η μαμά και ο μπαμπάς. Το πληγωμένο γόνατο ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας απαιτεί ένα φιλί. Το να μάθει κανείς να διαβάζει μπορεί να είναι δύσκολο για μερικούς.

Το γυμνάσιο είναι ένας κοινωνικός εφιάλτης και η ακαδημαϊκή δομή είναι τρομακτική. Στο λύκειο, οι φίλοι μπορεί να είναι αγενείς και οι καρδιές συχνά ραγίζουν. Και τότε το μέλλον μπορεί να είναι τρομακτικό. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μπορούν να προσφέρουν παρηγοριά.

3. Πείτε Ιστορίες

Συνήθως, η δεύτερη ερώτηση (μετά το «Τι μας φέρατε;») που με ρωτούσαν οι μικροί εγγονοί μου όταν έφτανα ήταν «Θα μας πείτε μια ιστορία;»

Μου αρέσει να λέω ιστορίες. Μερικές φορές τις επινοώ. Συχνά, τους αφήνω να συμμετάσχουν, και μια απλή ιστορία ξαφνικά περιλαμβάνει σκοτεινά δάση, λύκους και τους ίδιους τους ίδιους ως υπερήρωες. Οι αγαπημένες τους, όμως, ήταν ιστορίες από την παιδική ηλικία της μαμάς ή του μπαμπά.

Οι ιστορίες εξυπηρετούν τόσους πολλούς σκοπούς:

• Αλληλεπίδραση με το παιδί
• Διεύρυνση της φαντασίας
• Ενθάρρυνση της δημιουργικότητας
• Βασιζόμενοι στην οικογενειακή ιστορία
• Μεταδίδοντας αξίες

4. Ακούστε

Όταν είναι μικρά, ακούμε την ομιλία τους, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνουμε λέξη, και απαντάμε με χαμόγελα και επιβεβαιωτικά λόγια. Καθώς βελτιώνονται οι λεκτικές τους ικανότητες, πρέπει να βελτιώνονται και οι δικές μας ακουστικές ικανότητες. Κάντε ερωτήσεις, ακούστε τις απαντήσεις τους, συμμετέχετε σε μια εξελισσόμενη συζήτηση.

Έπειτα, όταν μεγαλώσουν, μπορεί να ανοιχτούν, να μοιραστούν τις καρδιές τους και τους πόνους τους, τις επιθυμίες τους και τα όνειρά τους. Μπορεί να είσαι εσύ αυτός με τον οποίο θα έρθουν να μιλήσουν για την πίστη, το μέλλον και την οικογένεια, όλα επειδή τους άκουσες.

5. Αγάπη

Η οικογενειακή αγάπη μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη. Μερικοί από εμάς την μιλάμε συχνά, και τα παιδιά διδάσκονται να μιλάνε για αγάπη στους παππούδες τους. Αλλά πώς δείχνουμε αγάπη σε άλλους πριν από αυτούς - στους γονείς τους, στους παππούδες τους; Και βιώνουμε την αγάπη μας γι' αυτούς; Νιώθουν ότι είναι κάτι περισσότερο από λόγια; Ο απόστολος Ιωάννης μας προτρέπει, «Ας μην αγαπάμε με λόγια ή με λόγια, αλλά με έργα και αλήθεια». (1 John 3: 18)

Θα τους δώσουμε προτεραιότητα έναντι των διαδικτυακών μας δραστηριοτήτων ή της παρακολούθησης τηλεόρασης; Θα παρακολουθήσουμε τις αθλητικές τους εκδηλώσεις τους αποπνικτικούς καλοκαιρινούς μήνες ή τις παγωμένες χειμωνιάτικες μέρες; Θα τους δώσουμε προσοχή ή δώρα που πραγματικά επιθυμούν; Θα επιδιώξουμε σκόπιμα να τους καθοδηγήσουμε στην αλήθεια και τη σοφία;

6. Ζήστε τη Χάρη

Ο συγγραφέας της Επιστολής προς Εβραίους μας προσκαλεί: «Ας πλησιάσουμε λοιπόν με παρρησία τον θρόνο της χάρης του Θεού, για να λάβουμε έλεος και να βρούμε χάρη για βοήθεια σε καιρό ανάγκης». (Εβραίους 4: 16)

Καλούμαστε σε σχέση με τον Θεό μέσω της χάρης και μας προτρέπουν να μεταδώσουμε αυτή τη χάρη σε όλους όσους μπορούμε (συμπεριλαμβανομένων των εγγονών μας). Αυτό θα συμβεί πιο αποτελεσματικά καθώς θα παρατηρούν τη χάρη στη ζωή μας:

• Λέγοντας την αλήθεια με καλοσύνη
• Διατήρηση της ηρεμίας σε περιόδους άγχους
• Συγχωρώντας όσους μας πλήγωσαν
• Θυσιάζοντας την άνεσή μας για τους άλλους
• Και, φυσικά, μοιράζοντας την αγάπη του Θεού μαζί τους.

7. Προσευχήσου

Ω, πόσο επιθυμούμε να δούμε τα εγγόνια μας να μεγαλώνουν και να γίνονται δυνατοί, υγιείς, σοφοί, στοργικοί άνδρες και γυναίκες, με καλό χαρακτήρα, να αναζητούν τον Θεό πρώτα, να γίνονται τα άτομα που ο Θεός τα έχει δημιουργήσει να είναι, να κάνουν τα καλά έργα που ο Θεός έχει προετοιμάσει γι' αυτά. Θέλουμε να είμαστε καλοί διαχειριστές των ζωών που μας έχουν εμπιστευτεί.

Σίγουρα κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση καθώς κάνουμε όλες τις ενέργειες που αναφέρονται εδώ. Αλλά αυτό δεν αποτελεί εγγύηση για την πλούσια κληρονομιά που λαχταράμε. Πρέπει να πάμε σε αυτόν τον θρόνο της χάρης και να παρακαλέσουμε Εκείνον που μπορεί να συνδυάσει τις προσπάθειές μας με τις προσπάθειες των παιδιών μας και τις αντιδράσεις των αγαπημένων εγγονιών στην ομοίωση του Χριστού, ζώντας με αγάπη και χάρη, υπηρετώντας τους άλλους, αγαπώντας τον Θεό.

Πρέπει να προσευχόμαστε γι' αυτούς. Συχνά. Συγκεκριμένα. Για τα πάντα.

Μπόνους: Δύο τρόποι για να επενδύσετε στα εγγόνια σας σε ειδικές περιστάσεις

1. Δώστε Δώρα που Πλούσιάζουν

Ο σύζυγός μου είπε στα παιδιά μας ότι δεν έπρεπε να κάνουν άλλα παιδιά (αστειευόταν) επειδή δεν μπορούσαμε να αντέξουμε οικονομικά τη συνήθεια μου να «κάνω δώρα ως γιαγιά». Λατρεύω να δίνω στα εγγόνια μου και πιστεύω ότι είναι ζωτικό μέρος της επένδυσης στη ζωή τους.

Δίνω μερικά παιχνίδια και μπιχλιμπίδια, ειδικά πράγματα που πραγματικά θέλουν. Αλλά αυτά είναι τα πιο σημαντικά, συχνά άυλα, δώρα μου:

• Βιβλία: για κάθε γενέθλια και κάθε Χριστούγεννα
• Φαντασία: είδη τέχνης, σετ κατασκευών, προσποιητά στηρίγματα, χειροποίητες μαριονέτες και πολλά άλλα
• Δράση: ενεργά παιχνίδια, αθλητικός εξοπλισμός και οτιδήποτε τα κρατάει σε κίνηση
• Εμπειρίες: εκδρομές, παραλία, βουνά και θεματικά πάρκα—το Γκέιτορλαντ ήταν ένα από τα αγαπημένα
• Χρόνος: πράγματα που έχω να κάνω με εμένα, στιγμές ηρεμίας, χρόνος με το πρόσωπο και ο χρόνος που δεν γνωρίζουν όταν προσεύχομαι

2. Δημιουργήστε περιπέτειες

Όλα τα παιδιά μου λατρεύουν την περιπέτεια, και φαίνεται ότι και τα δικά τους παιδιά αγαπούν. Κάνουμε οικογενειακές διακοπές κάθε δεύτερο καλοκαίρι, και πάντα περιλαμβάνουν κάποιες περιπέτειες. Ακόμα και με μωρά και νήπια μαζί, η πλειοψηφία έχει καταφέρει, με τα χρόνια, να κάνει ράφτινγκ σε άγρια ​​νερά, να ιππεύσει άλογα σε απότομα ορεινά μονοπάτια, να διασχίσει φαράγγια του Κολοράντο, να κάνει πεζοπορία στα βουνά και, το περασμένο καλοκαίρι, να κάνει zipline στο Royal Gorge.

Άλλες περιπέτειες έχουν συμβεί στην παραλία, κάθοντας σε έναν αλιγάτορα, κρατώντας έναν πύθωνα, βουτώντας στα ορμητικά νερά του ποταμού Animal Kingdom ή διασχίζοντας έναν βάλτο με αερόπλοιο. Έχουν επίσης εξερευνήσει μουσεία, ενυδρεία και σπήλαια, έχουν μάθει να ψαρεύουν και πολλά άλλα.

Εσύ τι κάνεις; Πώς επενδύεις ​​στο μέλλον των εγγονών σου;