Verstaan ​​jou kleinkinders werklik Johannes 3:16?

Ons sien hierdie vers oral—op plakkate wat hoog gehou word by parades en sportbyeenkomste, geverf onder die oë van sokkerspelers, en aangehaal in tallose gesprekke oor geloof.

Wanneer ons gevra word om die vers te noem, dink die meeste van ons dadelik aan Johannes 3:16. En ons sou reg wees. Dit word wyd erken as die bekendste vers in die Skrif, dikwels beskryf as 'n pragtige opsomming van die evangelie self.

Johannes 3:16 vertel die verhaal van God se groot liefde – liefde so diep dat Hy sy enigste Seun, Jesus, gestuur het sodat elkeen wat in Hom glo, vergewe, gered en die ewige lewe gegee kan word. Vir baie van ons was dit een van die heel eerste verse wat ons in die kerk gehoor het en miskien selfs die eerste wat ons as kinders gememoriseer het.

Maar dit laat 'n belangrike vraag ontstaan: Verstaan ​​ons werklik wat Johannes 3:16 beteken? En net so belangrik, Verstaan ​​ons kleinkinders dit?

Die kern van hierdie roeping is die werk van bedieninge soos Legacy Coalition, wat bestaan ​​om grootouers aan te moedig en toe te rus in hul unieke rol van geestelike invloed. Legacy Coalition glo dat grootouers strategies geposisioneer om 'n nalatenskap van geloof in Jesus Christus aan toekomstige geslagte oor te dra en dat hierdie rol ondersteun moet word met doelbewuste hulpmiddels, onderrig en gemeenskap.

Deur gratis hulpbronne soos blogs, poduitsendings, gebedsinstrumente en onderriggidse – sowel as webinare, seminare en nasionale konferensies – kan grootouers praktiese insig en aanmoediging kry om geloof in hul kleinkinders te koester. Hierdie hulpbronne dek onderwerpe van daaglikse geestelike gewoontes tot die navigasie van moeilike vrae met liefde en Bybelse wysheid.

Dis een ding vir kleinkinders om hoor Johannes 3:16; dis vir hulle 'n ander een ken en leef uit die evangeliese waarheid daaragter. Nalatenskap-gefokusde toerusting help om daardie gaping te oorbrug – en bemagtig grootouers nie net om die Skrif te herhaal nie, maar ook om te deel wat dit in hul eie lewens beteken het en om jonger geslagte na die hoop van die ewige lewe in Christus te wys.

Waarom grootouers se getuienisse saak maak

Om die woorde van die Skrif te ken is nie dieselfde as om hul betekenis te verstaan ​​nie. James Clavell se kort boek. Die Kinderverhaal bied 'n ontnugterende herinnering aan hoe maklik mense kragtige woorde kan herhaal sonder om die betekenis daarvan te begryp. In die storie sê kinders getrou die Eed van Trou, maar word vinnig oorreed om dit te laat vaar omdat hulle nooit verstaan ​​het wat hulle belowe het of hoekom dit saak maak nie.

As grootouers behoort dit ons te laat nadink. Weet ons kleinkinders wat Johannes 3:16 beteken – nie net as 'n vers wat hulle gehoor of gememoriseer het nie, maar as 'n waarheid wat ons lewens gevorm en ons hoop geanker het?

Een van die kragtigste maniere om hulle te help verstaan, is deur ons eie geloofsverhale te deel – getuienisse wat wys hoe die belofte van die ewige lewe deur Jesus Christus nie net die Skrif op 'n teken is nie, maar 'n lewende werklikheid.

Grootouers, ken julle kleinkinders die betekenis van Johannes 3:16? Weet hulle wat dit vir julle beteken? Ons moedig julle aan om julle getuienis neer te skryf en dit met julle kleinkinders te deel sodat hulle kan weet wat dit vir julle beteken, sowel as wat dit beteken om die ewige lewe te hê. Hieronder is twee impakvolle getuienisse van Norm en Sue Patterson, leiers van ons wêreldwye vennote vir Legacy Coalition.

Getuienis van Norm Patterson

As 'n 7-jarige seun het ek geen idee gehad hoe om 'n lewe sonder 'n pa te lei nie. Toe ek sewe was, is my pa, op die ouderdom van 37, aan 'n niersiekte oorlede. Om die eersgebore seun te wees, het my bykomende verantwoordelikhede gegee om die 'man van die huis' te wees.

Om twee jonger broers te hê, het my in 'n leiersrol geplaas, een wat ek tot my voordeel gebruik het. Dit het my met 'mag' en trots gevul, wat daartoe gelei het dat ek 'n oorheersende broer sowel as 'n trotse seun was.

My ma was 33 jaar oud ten tyde van my pa se dood en is met stadium 4 borskanker gediagnoseer. Sy is die volgende jaar oorlede. Ons drie seuns het 'n weeshuis betree waar ons gebly het totdat ons van hoërskool gegradueer het. Dit was 10 jaar vir my. Maar my 'senior' posisie in die familie het my ego gedryf om 'in beheer' van almal te wees. Hierdie trotse en selfsugtige leefstyl het my in die moeilikheid gebring met my weeshuisklasmaats.

Gedurende my 10 jaar by die 'tehuis' was ek 'n gehoorsame student, altyd die reëls nagekom en nooit in die moeilikheid beland nie, wat my ook van my klasmaats geïsoleer het. Die skool se roetine was baie streng, kerk elke Sondag, Bybelstudie elke aand en godsdiensklasse een keer per week op skool. Met al hierdie godsdiens sou jy dalk dink ek was 'n goeie Christen. Nee, nee! Ek het geen idee gehad wat 'n Christen was totdat ek die weeshuis verlaat het en kollege en nagraadse skool bygewoon het nie.

Nadat ek getroud was en 30 jaar oud geword het, het ons 'n kerkdiens bygewoon waar ek die duidelike evangelieboodskap gehoor het dat 'n mens 'n "persoonlike" verhouding met die lewende God deur Jesus Christus kan hê. Ek het geweet my hart was nie so suiwer nie, en my lewe was steeds vol persoonlike trots en woede teenoor God oor die verlies van my ouers. Ek het besef dat ek 'n sondaar was wat 'n Verlosser nodig het. Ek het in my siel en hart geweet dat slegs Jesus Christus my verskriklike toestand kon verhelp.

En so het ek Christus in Januarie 1970 as my persoonlike Verlosser en Here by daardie kerkdiens aangeneem en ontvang. Ek het God gevra om my sondes te vergewe, my te reinig en my met Homself te vul – die Heilige Gees. Bekering was 'n sleutelstap in die transformasie. Nadat ek daardie verbintenis gemaak het, het my lewe verander, en ek het die wonderlike reis begin om Hom te volg.

My huwelik het nou groter prioriteit gehad, my taalgebruik (vet, nare goed) het heeltemal verander, en my lewe het 'n vreugdevolle en hoopvolle avontuur in geloof geword—'n ware proses van groei in Christus.

Sowat 45 jaar later het ek vertroue in die feit dat die ewige lewe deur Christus alleen, deur geloof alleen, verseker is. Ek het my lewe aan Hom oorgegee; om Hom deur geloof te dien in my persoonlike daaglikse wandel, in my huwelik, in my gesin en in my bediening. Sy roeping op my lewe - 'Gaan heen en maak dissipels van al die nasies' is ononderhandelbaar. Ek streef daarna om daagliks in die krag van die Heilige Gees deur geloof te leef en geestelike vrugte te dra wat tot Sy eer bly.

Getuienis van Sue Patterson

As kind wat grootgeword het in 'n huis vol woede en verwarring, het ek alleen, kwaad en rusteloos gevoel. Vrees het 'n konstante metgesel geword. Weg van die huis af het ek saam met vriende kerk toe gegaan en vrede en liefde van ander gevoel. Een somer op die ouderdom van agt in Vakansie Bybelskool het ek Jesus in my lewe gevra, en Hy het die leemte van vrees en leegheid gevul.

Deur my tienerjare en tot in verpleegskool het ek Bybelstudies bygewoon en die Bybel daagliks gelees. Ek het 'n dieper begrip ontwikkel en geleer dat Jesus vir my sondes aan die kruis gesterf het, dat Hy weer opgestaan ​​het en die Heilige Gees verlaat het. Hierdie 'Trooster' leef in ons en leer ons vrede, liefde en vreugde – alles deur geloof. (Galasiërs 5:22). Terwyl ek gebid het, was die Heilige Gees die antwoord op my stryd van woede, bitterheid en vrees. Ek het berou gehad oor my sondes en hierdie 'nuwe' manier van daaglikse lewe aangeneem, deur Hom en vir Hom.

Eendag tuis in my gebedstyd, het die Heilige Gees so helder met my gepraat (1 Tess. 5:24): 'Hy wat julle roep, is getrou, en Hy sal dit volbring.' Die roeping was sterk en steeds vandag, na soveel jare, is Hy getrou. Getroud en met 3 kinders, het ek en my man God se roeping vir ons in diens van Hom en ander ervaar om as sendelinge na Afrika te gaan. Later het ons ook in Europa gedien. Die liedjie "Be Thou My Vision" het op die radio gespeel. Die woorde het gehelp om ons roeping tot sending te bevestig. Vrede en vreugde het my hele wese oorstroom.

Na baie jare in Afrika en Europa, het ons gesien hoe die Here ons beskerm het teen gevaar, onvoldoende finansies, ernstige siektes en skeiding van familie in die VSA. Die verloop van my lewe het lank gelede verander toe ek 1 Johannes 5:11 gelees en geglo het: 'En dit is die getuienis: dat God ons die ewige lewe gegee het, en hierdie lewe is in die Seun.' 1 Johannes 5:13: 'Ek skryf hierdie dinge aan julle... sodat julle kan weet dat julle die ewige lewe het.'

Gevolgtrekking

Grootouers, terwyl ons ons lewens as getuienisse vir Hom leef, laat ons nie vergeet om in woord en daad te deel wat die Here God vir ons gedoen het nie. Mag ons getuienisse van versekering van die ewige lewe ons kleinkinders aanspoor om die Here ook te ken, lief te hê en te dien!

Mag ons kleinkinders deeglik weet wat Johannes 3:16 beteken, want hulle het dit gehoor, verstaan ​​en weet dat ons daarop staatmaak en daarna uitsien. Aan God die Eer!